Kent u dat ook? Meer dan 100 mails per dag ontvangen en versturen? Helaas lukt het me echt niet meer om deze stroom aan mails bij te houden zoals ik dat graag zou willen; ik hecht immers veel waarde aan een bijgewerkte inbox. Maar wat schetst nu mijn verbazing? E-mails die je een paar dagen laat liggen blijken niet zo belangrijk, ook al zijn ze als urgent aangemerkt. Er is niemand die me nog eens mailt of belt met de vraag waar het antwoord blijft. Het ‘laten liggen’ van mails lijkt dus te lonen. Het probleem lost zich vanzelf op, waarom zou je je dan zo druk maken?

situatieschets: Een middelgroot accountantskantoor heeft onlangs een klein kantoor overgenomen. strategisch een goeie zet, want in dat deel van de provincie hadden ze nog geen klanten. Tevreden werd de deal beklonken met een goed glas wijn. Ja, vooral in deze tijd probeer je te roeien tegen de stroom in. Een kantoor overnemen maakt zeker indruk naar concurrenten.

Een ondernemer in de problemen met een onderneming in zwaar weer, heeft zich de afgelopen jaren niet alleen gevoeld. Veel ondernemers zijn failliet gegaan omdat de onderneming niet meer te redden viel. Vaak lag dat aan de markt of de crisis, maar in een aantal gevallen ook aan de ondernemer zelf. sommige ondernemers willen tegen beter weten in tegen de klippen omhoog blijven ondernemen, zonder enig besef van de consequenties. Die ondernemer handelt als een machinist op een trein die op een dood spoor zit en die niet aan de noodrem wil trekken in de veronderstelling dat hij de trein nog wel van de afgrond kan redden. Iedereen weet wat er met die trein en haar passagiers gebeurt, om nog maar te zwijgen over de velen die eronder geplet worden.

Stel, een Duitser komt u iets verkopen. Hij spreekt slecht Nederlands, arriveert in een BMW 7 serie en lijkt zeer overtuigd van zichzelf. De kans is groot dat u niets van hem koopt, ongeacht zijn product. Waarom? laten we het antwoord in het midden houden tussen ‘ik versta hem niet’ tot ‘eerst die fiets terug’. schrikt u hiervan? U moest eens weten hoe zeer anderen schrikken van ons.

Zitten we nog in het dal of zijn we er al uit? Gelukkig lijkt de investeringsbereidheid een stukje beter te worden. Echter, voor mij is een ding zeker: het wordt niet meer zo gemakkelijk als voor 2008. na dit jaar kwamen voor velen immers de omzet en ook marge onder druk te staan.