Ze zoeken lefgozers en lefgozerinnen. Mensen die uit het juiste hout gesneden zijn, die ervan overtuigd zijn dat ‘kan niet’ geen optie is. Het kan namelijk vaak wél! Werken bij de gemeente Tilburg betekent werken in een dynamische omgeving.

Wees eens eerlijk, als je denkt aan een gemeenteambtenaar, komen de woorden saai en bureaucratie in je op. Toch? Vooroordelen bestaan er genoeg en Marcel Meijs (gemeentesecretaris) en Henk Kielenstijn (afdelingshoofd Economie en Arbeidsmarkt) moeten erom lachen. Marcel: ‘Natuurlijk weten we dat. Het is alleen hartstikke onterecht, hier is het nooit saai. Maar we maken zelf ook grappen hoor: hoeveel mensen werken er bij gemeente Tilburg? De helft, haha. Nee, zonder gekheid, ik nodig iedereen met een vooroordeel over ambtenaren van harte uit eens een dagje mee te komen lopen. Dan zie je met eigen ogen dat er ‘never a dull moment’ is en dat we samen met bijna 2.000 collega’s elke dag proberen de stad een stukje beter te maken. Samen met inwoners, ondernemers, kunstenaars, studenten, met iedereen.’

Haarvaten
Marcel vervolgt: ‘Tilburg is booming, hier gebeurt het. We zijn de zesde stad van Nederland. En we doen er als gemeente alles aan om de stad nog vitaler te maken, nog cultureel interessanter, economisch beter. En dat doen we met de energie die er in de stad is. We halen het in de stad op. Als je hier werkt, kun je écht iets betekenen, je maakt het verschil. Er is nog zoveel te doen in Tilburg, er is veel ruimte om te innoveren. We proberen als gemeente op voorhand mee te denken en niet passief af te wachten tot zich iets aandient. En we luisteren naar de stad, naar onze inwoners. ‘Kan niet’ is geen optie, het kan (bijna) altijd. We kijken naar de mogelijkheden om het toch te doen. En dat wordt gewaardeerd. We hebben echt tot in de haarvaten intensieve contacten in de stad. We toetsen continu of we op de goede weg zitten. Natuurlijk maken we fouten, maar daar willen we graag van leren.’

Open boek
Marcel en Henk: ‘We zijn zo intrinsiek betrokken, dat we ook echt buikpijn kunnen hebben als het met een ondernemer niet goed gaat. En oprecht blij zijn als er successen zijn. Als gemeente proberen we tussen de partijen die in de stad opereren te staan en verbindingen tussen hen tot stand te brengen, zowel op het gebied van kunst en cultuur als in de sociale en economische sector. Bij die laatste werken we op het snijvlak van ondernemers en overheid. Daar zit een ritmeverschil tussen. Wij moeten de kunstenaars zijn die de taal van het bedrijfsleven spreken én kunnen opereren in een politiek bestuurlijke omgeving. Dat tempo is verschillend en dat moet je leuk vinden. Soms is ons werk bureaucratisch, dat kan ook niet anders. We sluiten geen deals in achterkamertjes, wat we doen vraagt tijd. Bij een familiebedrijf kun je binnen vijf minuten met elkaar beslissen om vier ton te investeren. Dat kunnen wij natuurlijk niet, we werken met gemeenschapsgeld. We opereren als een open boek, wat we doen ligt op straat, alleen daarom al moeten en willen we heel zorgvuldig en transparant te werk gaan.’

Leeg kantoor
Henk: ‘Op mijn afdeling Economie en Arbeidsmarkt zijn we echt gedreven om onze stad op de kaart te zetten. Als logistieke hotspot bijvoorbeeld. Maar ook in het begeleiden van ondernemers. Het ondernemershuis Station88 is daar een mooi voorbeeld van. In Gebouw 88 in de Spoorzone, ook zo’n typisch Tilburgs gebied dat volop in beweging is, brengen we alles samen wat ondernemers en dienstverleners uit Midden-Brabant nodig hebben. Advies, netwerk, kennis, ruimte voor starters én gevestigde bedrijven. Ik vind het prachtig als ik hier op kantoor over een bijna lege afdeling loop. Dat betekent dat mijn collega’s buiten de muren van het stadskantoor aan het werk zijn. Want dáár gebeurt het, daar ligt onze taak. Wat ons betreft mogen er nog veel meer allianties gevormd worden, we zijn altijd op zoek naar nieuwe samenwerkingsvormen. En de mensen die bij ons werken, weten dat. Die kennen hun professionele ruimte. En die pakken die ruimte. Ze zijn geïnspireerd, houden van onze stad en gaan voor kansen. Natuurlijk mogen en durven ze fouten te maken, dat hoort bij een lerende organisatie. Maar ze weten ook dat ze gewoon resultaten moeten boeken. Is dat saai? Nee, dus!’

Tekst: Jenneke de Roij
Fotografie: Kees Bennema