Pulskens worstenbrood: Het kost je jaren van je leven

Zijn vader was bakker, net als de vader van zijn vader en daar de vader weer van. Erwin Pulskens lacht bij de vraag hoe die opa’s heten. ‘Ehm, dat staat wel op onze site, mijn opa heette Ad, ik dacht dat zijn vader Petrus heette.’ Lachen, dat doen ze graag en uitbundig bij Pulskens Worstenbrood. Maar dat wil niet zeggen dat ze nooit tegenslagen hebben gehad.


Uitgave: Mei-Juni 2019
Thema’s: Familiebedrijf Food Bedrijfshuisvesting Bedrijfsrisico Beveiliging

Ielse Pulskens brengt het nuchter. In 2015 brandde hun bakkerij volledig af en moesten ze de boel van de grond af aan weer opbouwen. En toch lag het ambachtelijk produceren van hun heerlijke worstenbrood maar een week of twee, drie stil. Ielse: ‘Toen we op de bewuste zaterdagmiddag een brandmelding kregen, er was niemand op de zaak, is Erwin snel gaan kijken. Volop rook, gelukkig kon een omstander Erwin ervan weerhouden om naar binnen te gaan. Toen de brand onder controle was, dachten we nog dat we wel even een schoonmaakbedrijf konden inschakelen. Dat het zo gefixed zou zijn. Dat was iets te optimistisch. Alles was weg. Een ramp, dat zeker.’

Angstig
Erwin en Ielse schoten meteen in de handelingsmodus. Er stond vlakbij een pand te huur, ze kochten een compleet nieuwe inventaris en binnen een paar weken bakten ze weer worstenbrood. Niets doen kost al snel veel geld en ze wilden hun klanten blijven helpen. Ze besloten het oude pand vanaf de fundering opnieuw op te bouwen. Ielse: ‘En daar zijn we nog steeds blij om. Maar het hakt er wel in hoor, zo’n brand, dat kost je jaren van je leven. Laatst kregen we ’s nachts weer een brandmelding. Ik kan je zeggen dat we rechtop in ons bed zaten, paniek! Gelukkig bleek het een stroomstoring op het industrieterrein te zijn.’ 

Gemakzucht
De worstenbroodjes van Pulskens zijn een begrip in de wijde omgeving, niet voor niets rijden klanten uit heel Brabant speciaal naar Hilvarenbeek. Erwin: ‘We verkopen eigenlijk alleen worstenbrood, frikandelbroodjes, saucijzenbroodjes en ontbijtkoek aan zakelijk een  particuliere klanten. Ons pa zei altijd dat je je beter op één ding kunt concentreren en dat heel goed doen en niet te duur verkopen, dan dat je heel veel van alles goed moet doen. En daar had hij gelijk in.’ Lachend: ‘Je kunt het ook gemakzucht noemen. Nee, even serieus, het is wel een bewuste keuze geweest. Deze formule werkte al toen ons pa in de bakkerij in zijn garage begon en hij werkt nu nog steeds.’

Geheim
‘Ik ben ooit begonnen als koekenbakker, ik bakte alleen maar ontbijtkoek. Ik maakte bake-off ontbijtkoek, dat bestond toen nog niet. De supermarkten bakten het af in de winkel. Goud, want als de koeken in de oven lagen, rook de hele winkel heerlijk. Ontbijtkoek is nog niet zo simpel om te maken. Daar ben je twee dagen mee kwijt. Op dag één kook je het deeg en moet je het snel afkoelen en op dag twee moet je het afmaken. Veel bakkers doen dat niet meer zelf. Dat bake-off concept heb ik verkocht, dat doen we niet meer. Maar ik maak nog wel heerlijke ontbijtkoek voor de verkoop hier.’ Volgens eigen recept natuurlijk. Net als de worstenbroodjes. Wat is het geheim eigenlijk? Ielse: ‘Het geheim? Dat zeggen we natuurlijk niet. Iedereen heeft zijn eigen recept, wij ook. En dat komt nog van de opa van Erwins vader. Het is geen geheim dat onze producten van goede kwaliteit zijn en dat voor een lage prijs.’

Uren kneden
Los van het recept is er natuurlijk wel het een en ander veranderd. Erwins vader en opa stonden zelf nog met de hand urenlang deeg te kneden. Even kneden, even laten rijzen, weer kneden, rijzen. ‘Dat doen we niet meer met de hand hoor, we hebben natuurlijk wel het een en ander geautomatiseerd. Maar elk worstenbroodje wat we verkopen is door onze handen gerold. Je proeft echt het verschil tussen een ambachtelijk of een fabrieksbroodje. Wij zeggen altijd dat we de beste broodjes hebben, haha.’ Ielse: ‘Jazeker! Nee hoor, er zijn natuurlijk ook veel andere lekkere worstenbroodjes. Maar het is toch bijzonder als mensen van ver komen om hier in te slaan namens al hun buurvrouwen. We kunnen trouwens ook bezorgen of via de post versturen. Maar de meesten komen gewoon gezellig even langs. Ook de zakelijke klanten, als ze toch in de buurt zijn.’

Handafdruk
Nu moet ik het toch zeggen… Ielse heeft bloem op haar zwarte jurkje zitten, op de achterkant…op haar billen. ‘Ja dat kan wel kloppen’, lacht Ielse. ‘Ik loop hier zelden de deur uit zonder een handafdruk op mijn achterste. Erwin met de bloem aan zijn handen…’ Dus het is geen probleem om samen met je man de zaak te runnen? ‘Nee hoor. Natuurlijk hebben we weleens onenigheid, wie niet. Maar over het algemeen kunnen we prima samenwerken. We vullen elkaar goed aan. Laat Erwin maar bakken. Ik hou liever mijn handen schoon, ik doe graag de administratie, regel allerlei andere zaken en help klanten. Dat doe ik vaak vanuit huis, dus we zitten ook niet constant op elkaars lip. Hoe dan ook, we hebben het goed samen, al 28 jaar. En dat hopen we zo nog heel lang vol te houden!’

Tekst: Jenneke de Roij
Fotografie: Raldo Neven

< Alle thema's