Je moet plezier in je vak hebben, anders werkt het niet. Althans niet voor de directeur van Landgoed De Rosep dat al 25 jaar een begrip in de regio is. Maar hoe houdt hij dat plezier er in? Henri Verhoeven onthult.

Als puber wist hij het zeker. Voor geen goud zou hij later de horeca in gaan. Want dan zou hij ’s avonds en in het weekend ook moeten werken. Toch oefende hij uitgerekend in het bedrijf van zijn familie zijn eerste bijbaantje uit. Eerst als afwasser, daarna als bediener. En geloof het of niet, de horeca veroverde gaandeweg toch zijn hart.

Werkvloer
'Elke dag zat vol verrassingen, geen dag was hetzelfde', blikt Henri Verhoeven (40) op zijn begintijd terug. 'Die afwisseling vond ik geweldig. Nog steeds mag ik dagelijks verschillende gasten verwelkomen die allen een eigen reden hebben om hier te zijn, zoals het vieren van een bruiloft of het houden van een congres. Zelfs voetbalploegen logeren hier. En omdat ik me graag op de werkvloer beweeg, ken ik veel van mijn gasten ook. Ik geniet van dat persoonlijke contact.'

Geen stress
Waar gewerkt wordt, worden foutjes gemaakt, dus ook op deze topaccommodatie midden in de Oisterwijkse bossen. Al weet men die hier meestal tijdig te tackelen. En is er eens sprake van een overboeking, dan zal Verhoeven de laatste zijn die in paniek raakt. 'Gewoon even laten rusten', sust hij. 'Zulke zaken trekken vanzelf weer recht. Daar maak ik me niet druk om. Je kent je bedrijf en je mogelijkheden. Daar speel je op in, ook bij onverwachte situaties. Ik laat me niet gek maken. Als ik aldoor in de stress zou schieten bij onverwachte dingen, zou ik niet geschikt zijn voor dit werk.'

Familiebedrijf
Zijn instelling getuigt van vertrouwen. De kracht zit voor hem in het feit dat De Rosep een familiebedrijf is. Waar soortgelijke ondernemingen met een andere schaalvergroting te maken hebben en sommige zaken makkelijker uitbesteden, doen hij en z’n veertig medewerkers zoveel mogelijk zelf. 'Wij staan dicht bij de praktijk en de lijnen zijn kort', zegt Verhoeven trots. 'Bij het nemen van beslissingen zijn wij niet afhankelijk van derden. Onze gasten hoeven ook geen omwegen te maken om met ons te communiceren. De Rosep, dat zijn wij immers zélf.'