Nico van Wijnen (CEO ART Group) vergelijkt ondernemen met topsport: ‘En dat is niet altijd even makkelijk natuurlijk. Nu heb ik een mooi bedrijf met 185 mensen in loondienst, maar ik heb ook zware tijden gehad. In ’89 ben ik voor mezelf begonnen. Ik werkte als leidinggevende bij een gereedschapsmakerij, waar ik ook mensen opleidde. Ik kwam op een avond laat thuis en ik wist ineens dat ik niet de rest van mijn leven alleen maar mensen wilde opleiden. Mijn vrouw zei: ‘Dan begin je toch voor jezelf?’. En dat heb ik gedaan. We hadden net een rieten kap op ons huis gelegd, het geld was op. Ik leende geld van mijn zwager en begon achter in onze schuur met simpel freeswerk. Redelijk impulsief dus. Het eerste half jaar in de ochtenden en avonden, naast mijn baan. De enkele garagebox waar ik in werkte, werd een dubbele. En na een jaartje of zes, zeven kon ik naar het industrieterrein verhuizen. Dat was een goeie tijd.’
Helemaal leeg
‘In 2003 kregen we veel concurrentie uit Azië en Oost-Europa. De zaken liepen minder en ik kwam op een moeilijk punt. Ik was alleen nog maar bezig met de financiën, we konden amper aan de verplichtingen voldoen. Ik was op een gegeven moment helemaal leeg. Ik ging op vakantie in Kroatië, want dat was goedkoop, en na een weekje nietsdoen wist ik dat ik van de bedreiging een kans moest maken. Ik belde mijn assistent en zei dat ze een ticket naar China moest regelen. Misschien een impulsieve actie, ik had namelijk nog geen idee wat ik daar precies zou gaan doen, maar ik wilde zien waar de bedreiging vandaan kwam. Ik vroeg een vriend die ook in China zat om raad en hij heeft me ter plekke op weg geholpen. Ik vond uiteindelijk een partner en ben aan de slag gegaan. Klanten gaan voor de prijs naar China en Oost-Europa en ik wilde leveren wat de klant vraagt. Het is belangrijk voor de juiste prijs-kwaliteitverhouding te zorgen. En we kregen meer werk, het had een toegevoegde waarde. Als ik toen niet naar China was gegaan, had ik hier nu niet gezeten.’
Omzet verdubbelen
Eind 2008 wilde ik SMS overnemen, ik ging met de voormalig directeur in zee. Ik heb SMS altijd als mijn voorbeeld gezien. En nu nam ik het over. Helaas viel de crisis in. Ik was blij dat we met zijn tweeën waren. Als je alleen staat in een slechte tijd, verzuip je in de dagelijkse dingen. Je doet alles zelf, waardoor je de klant uit het oog verliest. Nu waren we samen en zei ik tegen mijn compagnon: ‘jij gaat op het geld zitten en ik ga verkopen’. We verdubbelden de omzet en uiteindelijk hebben we maar een maand of drie last gehad van die crisis. In 2011 en in 2013 hebben we nog twee bedrijven overgenomen.’
Rust en regelmaat
‘Het is prachtig om in de techniek te werken. Het is belangrijk dat werknemers plezier beleven aan wat ze doen en wij doen er alles aan om dat mogelijk te maken. Jongeren krijgen bij ons de kans om door te groeien. Mijn grootste kennisdrager is hier op niveau twee binnengekomen. Die komt iedere dag huppelend naar zijn werk. Het is voor ons het allerbelangrijkste dat mensen gemotiveerd zijn, de rest komt dan vanzelf. Ons personeel is ons grootste kapitaal. Ik lig ’s nachts nooit wakker van het vakinhoudelijke werk, maar ik ben zo betrokken bij mijn mensen dat ik daar nog weleens over lig te piekeren. We stellen ons bedrijf zoveel mogelijk open voor de jeugd en we zijn altijd op zoek naar nieuwe collega’s. We werken in een heel precies bedrijf, in een veilige omgeving, waar veel structuur en discipline bij komt kijken. Anders kunnen we de kwaliteit niet halen. Maar die rust en regelmaat is goed, er werken hier jongens die thuis niet te handhaven waren, en die leveren hier heel goed werk. En niet alleen de jeugd krijgt een kans, we hebben laatst ook iemand van zestig aangenomen, waarom niet? Iedereen verdient een kans en ik zou willen dat er nog veel meer mensen voor de techniek kozen!’
Tekst: Jenneke de Roij
Fotografie: Kees Bennema