Je gaat failliet, ligt drie jaar in een hoekje te huilen en besluit ineens de allerlekkerste Brabantsche worstenbroodjes te maken. Drie miljoen stuks per jaar intussen. ‘Maar de grote kick krijg ik door de verbindingen die intern en extern gelegd worden’, zegt Remco Beekman (48) van Keilekker die op dit moment zijn droombakkerij bouwt. ‘Hier komen alle dromen samen.’

‘Niet alleen voor mij, maar voor iedereen die er werkt’, gaat de ondernemer enthousiast verder. ‘Met zestig medewerkers wordt in de droombakkerij gedeeld, gewerkt, gelachen, gehuild, gesport, geluncht en geborreld. Ik kan een inpakmachine kopen, maar kies bewust voor twaalf collega’s met een afstand tot de arbeidsmarkt die de worstenbroodjes handmatig inpakken.’

Mens, dúrf

Ook komt er een Keilekker Academie voor persoonlijke groei en ontwikkeling binnen het bedrijf. ‘Ik leerde uit mijn faillissementsperiode dat je je verhaal moet delen’, zegt Remco die Hotelschool deed en jarenlang een eigen horecabedrijf had. ‘Ik stak uit schaamte mijn kop in het zand toen ik mijn vrienden steeds succesvoller zag worden. Deel je successen én je shit, weet ik nu. Durf kwetsbaar te zijn. Pas dan kan er hulp en verandering komen. Dit leer ik ook mijn kinderen.’

Theater Carré

Keilekker maakt sinds 2015 haar ‘Brabantsche Worstenbroodjes’. Ze zijn er in wel tien verschillende varianten. Remco: ‘Een worstenbroodje is cultuur. Brabants erfgoed. Je ziet worstenbroodjes op feestjes en bij uitvaarten. Het is dat mijn Brabantse schoonmoeder op zondag worstenbroodjes op tafel zette. Dat was altijd een feestje. Daar ontstond mijn inspiratie om worstenbroodjesmaker te worden.’ Keilekker heeft twee kleine bakkerijen in Den Bosch en Vught. De droombakkerij wordt op dit moment gebouwd aan de rand van Den Bosch. Klanten zijn o.a. Picnic, Crisp, het JBZ, lokale supermarkten en cateraars. Zelfs Theater Carré in Amsterdam is gezwicht.

Hart

Van niets tot een betekenisvol gezond bedrijf komen; dat zou elke ondernemer trots stemmen. Remco glimlacht. ‘Soms moet je tot de bodem gaan om te ontdekken waar je hart nou écht ligt’, zegt hij tot slot. ‘In mijn geval is dat voor en met mensen.’

TEKST JEANETTE VAN HAASEN
FOTOGRAFIE JULES VAN IPEREN